Kadınların mücadelesinin bildiğimiz tarihi yüzyılı aştı. Baskı varsa direniş baki, adları tarihe sığmasa da kadınlar hep direndiler, hayatlarına sahip çıktılar. Bugün biz binlerce kadın burada, milyonlarca kadın dünyanın her yerinde duruyoruz, görüyoruz. Görüyoruz ki karşımızda kadın düşmanlığının, ırkçılığın, faşizmin çırpınışları var. Her gün emeğimizi, cinselliğimizi, bedenimizi sömürmenin yollarını; bize tüm dünyanın bakım emeğini yıkarak, doğurganlığımızı kontrol altına almaya çalışarak, bizi maddi ve manevi eşitsiz koşullara mahkum ederek, cinsel yönelim tek, cinsiyet kimliği ikiden ibaretmiş gibi yaparak, “hiza”ya getirmek için şiddete maruz bırakarak, çocukları taciz ederek, hayatlarımızı erkek egemen ve dini kurumlara teslim ederek, sınırları kendi çizip ihlalinin ne zaman meşru olduğunu kendi belirleyerek, iktidarını kuramadığında silahına davranarak arayan bir düzen var. Kadınları karar alma mekanizmalarından dışlayan, bizlere istemediğimiz bir hayatı dayatan erkek egemen bir düzen var.
Artık yeter demek çok yersiz. Çokça zamandır yeter. En baştan beri yeter. Biz bugün burada bu düzene seslenmek için değil, bu düzene karşı bir yol önerdiğimiz için toplandık. Bizi korkuyla, şiddetle, savaşla, tatlı dille, aile masalıyla terbiye etmeye çalışan düzene feminizmle direniyoruz, mücadele ediyoruz, isyan ediyoruz. Bizler başka bir dünyayı hayal etmekle başladık, kurmanın birlikte, dayanışmayla mümkün olacağını biliyoruz. Yaşasın feminizm, yaşasın feminist mücadele!